श्रमिकको आवाज बोल्ने एउटा योद्धा बने नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीको उम्मेदवार

२०५२ सालमा नेपालमा माओवादी युद्ध सुरु हुँदा तत्कालीन सानो गाउँको एक साधारण परिवारका राजेन्द्र अमात्य किशोरावस्था भर्खर पार गर्दै थिए । त्यसअघिको संसदीय निर्वाचनमा नौ स्थान जितेको संयुक्त जनमोर्चा विभाजित भइसकेको थियो । एउटा हिस्सा २०५१ सालको मध्यावधि निर्वाचनमा सहभागी भयो भने अर्को हिस्साले सशस्त्र माओवादी युद्धको बाटो रोज्यो । त्यही राजनीतिक उतार–चढावको समयमा अर्धभूमिगत रूपमा आन्दोलनलाई साथ दिएका अमात्य आज २१ फागुनमा हुने प्रतिनिधि सभा निर्वाचनका लागि नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीका उम्मेदवार बनेका छन् ।

पछिल्ला तीन दशकमा नेपालको राजनीतिले अनेक परिवर्तन देखेको छ । २०४८ सालमा संलग्न संयुक्त जनमोर्चा तथा एकता केन्द्र नेपाल समयक्रममा खुम्चिँदै, फैलिँदै, विभाजित र एकीकृत हुँदै अहिलेको नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीको स्वरूपमा आइपुगेको हो । यस यात्रामा राजेन्द्र अमात्यले लिएका धेरै निर्णयहरू कालान्तरमा सही साबित भएका छन् ।

उनको राजनीतिक यात्रा ट्रेड युनियन आन्दोलनबाट सुरु भएको हो । उनले जीवनबाट बुझेको एउटा मूल सत्य छ— यो संसार गफ गर्नेहरूले होइन, श्रम गर्नेहरूले बनाएको हो । नेपालको राजनीतिमा पटक–पटक दुई किसिमका अतिवाद देखिएका छन् । राजनीतिलाई पेसा बनाउने अतिवादले समाजमा विकृति थपेको यथार्थ छ भने पछिल्लो समय अर्को खालको अतिवाद अझै डरलाग्दो रूपमा देखा परेको छ । नागरिकको हक–अधिकारका लागि ७० वर्षभन्दा लामो संघर्षमा कुनै भूमिका नखेली, अरूले लडेर ल्याएका उपलब्धिमाथि स्टारडम र सेलिब्रिटीको आडमा प्रहार गर्ने प्रवृत्तिप्रति अमात्य खुला रूपमा असहमति राख्छन् ।

फरक सोचका अमात्य लामो समय राजनीतिक आन्दोलनमा सक्रिय रहँदा पनि आफ्नो पेसालाई निरन्तरता दिँदै आएका छन् । बिमा अभिकर्ताका रूपमा काम गरिरहेका उनी राजनीतिक कार्यकर्तामा पेसागत स्थायित्व नहुँदा आन्दोलन झन् कमजोर हुने अनुभव सुनाउँछन् ।

२०६४ सालमा उनको दलले उल्लेखनीय सफलता हासिल गरेको थियो, यद्यपि त्यसपछिका वर्षहरूमा त्यो साख खुम्चिएको यथार्थ पनि उनी स्वीकार्छन् । नेतृत्वका कमजोरीहरूलाई आत्मालोचना गर्दै २३ र २४ भदौको आन्दोलनपछि नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी सुधारिएको र परिमार्जित स्वरूपमा अगाडि बढेको उनको बुझाइ छ । इमानदार र समाजमा राम्रो छवि बनाएकाहरूको उम्मेदवारी त्यसकै उदाहरण भएको उनी बताउँछन् । श्रमिकको आवाज र राष्ट्रियताको सवालमा अझै पनि नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी निर्विकल्प रहेको उनको स्पष्ट धारणा छ ।

राजेन्द्र अमात्यले विगतमा सिद्धी मङ्गल माध्यमिक विद्यालयको व्यवस्थापन समितिको सदस्यका रूपमा एक कार्यकाल पूरा गरेका छन् । खानेपानी व्यवस्थापनलगायत सामाजिक क्षेत्रमा सक्रिय उनको छवि निर्वाचन क्षेत्रमा सकारात्मक छ । सरल जीवनशैली, सहयोगी स्वभाव र सामाजिक भावनाका कारण उनी धेरैका लागि प्रिय पात्र बनेका छन् ।

दलको राजनीतिक एजेन्डासँगै उनको व्यक्तिगत इमानदार छवि नै उनको मुख्य शक्ति हो । सबैभन्दा महत्वपूर्ण कुरा, श्रमिक आन्दोलनबाट सुरु भएको उनको यात्रा आज पनि श्रमिककै पक्षमा अडिग छ । उनी आज पनि त्यत्तिकै स्पष्ट छन्— “समाज श्रम गर्नेहरूले बनाउने हो, गफ गर्नेहरूले होइन ।”